Η προέλευση Thymus προέρχεται από το ελληνικό thumon που σημαίνει “άρωμα “, λόγω της ευχάριστης οσμής που απελευθερώνει το φυτό , φυσικά ή όταν καίγεται.
Οι Αιγύπτιοι των αρχαίων χρόνων χρησιμοποίησαν το Θυμάρι για το κάψιμο των νεκρών . Οι Έλληνες το έκαψαν ως προσφορά στους θεούς στους ναούς ή στις δημόσιες πλατείες. Θεωρήθηκε εκείνη τη στιγμή ότι αυτό το  ήταν πηγή θάρρους . Στα αρωματικά πιάτα και το χρησιμοποίησαν και  σε λουτρά  για τις  διεγερτικές ιδιότητες . Οι Ρωμαίοι το χρησιμοποιούσαν στα καλλυντικά τους και το χρησιμοποιούσαν για τον  καθαρισμό του σπιτιού  τους  και για την  γεύση των τυριών και των λικέρ .

Βρίσκουμε επίσης αυτό το σύμβολο θάρρους κατά τον Μεσαίωνα, ειδικά κατά τη διάρκεια των Σταυροφοριών. Οι νεαρές κυρίες το έβαζαν  κοντά σε κασκόλ πριν το προσφέρουν στον ιππότη τους, πριν από την αναχώρησή τους.
Το γένος Thymus περιλαμβάνει πολλά είδη , περίπου 300. Το είδος vulgaris είναι εξοικειωμένο με τη μεσογειακή χλωρίδα, ο προνοητικός όρος ” farigoule ” χρησιμοποιείται για να περιγράψει το θυμάρι. Ο χημειοτύπος thujanol χαρακτηρίζεται από την καλή ανοχή και τη δύναμη δράσης του .